تلفظ بین المللی : /mˌoteq1ˈɑfel/ تلفظ : [m,oteq1'Afel]
لغت نامه دهخدا
متغافل. [ م ُ ت َ ف ِ ]( ع ص ) به قصد غافل شونده از چیزی و چشم پوشی نماینده. ( آنندراج ) ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). کسی که خود را غافل می نمایاند. ( ناظم الاطباء ) : ای متغافل به کار خویش نگه کن چند گذاری چنین جهان به تغافل.ناصرخسرو.چونکه نخواهی ز پس شصت سال ای متغافل زتن خود حساب.ناصرخسرو.این همه مکر است از خدای تعالی منشین از مکرش ایمن ای متغافل.ناصرخسرو.در ایام صبی و روزگار اوایل عمر ...
