متعطش. [ م ُ ت َ ع َطْ طِ ] ( ع ص ) تشنه نماینده به تکلف. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). کسی که تشنگی را بهانه می کند. ( ناظم الاطباء ). || سخت تشنه آب. آرزومند و مشتاق آب :
چند خواهی چو من برین لب چاه
متعطش به آب حیوانش.
سعدی.
و رجوع به تعطش شود.
