تلفظ بین المللی : /mˌoteʔˈazzez/ تلفظ : [m,ote?'azzez]
لغت نامه دهخدا
متعزز. [ م ُ ت َ ع َزْ زِ ] ( ع ص ) ارجمند و کمیاب گردنده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). نادر و کمیاب و پربها و گران و عزیز. ( ناظم الاطباء ). مقرب گرامی : از نهیب سلطان به یکی از متعززان اقصای هند التجا ساخت. ( ترجمه تاریخ یمینی چ 1 تهران ص 417 ). از سایر امراء متعزز و ممتاز، قولش نزد همگان حجت و با برگ و ساز بود.( عالم آرا چ امیرکبیر ص 184 ). و رجوع به تعزز شود....
