معانی کلمه : متب

تلفظ بین المللی : /mˈatb/ تلفظ :‌ [m'atb]

لغت نامه دهخدا

متب. [ م ُ ت ِب ب ] ( ع ص ) ( از «ت ب ب » ) سست و ضعیف گرداننده. ( آنندراج ). هر آنچه ضعیف و ناتوان و زبون باشد. ( ناظم الاطباء ). اتب اﷲ قوته ؛ سست و ضعیف گرداند او را خدای. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).

فرهنگ فارسی

سست و ضعیف گرداننده

کلمات مرتبط

زاویه ٔ متبادل
فرانامه های متباین
متبادر
متبادل
متبارک
متباعد
متباهل
متباین
متباینه

معانی کلمه : متب

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات