تلفظ بین المللی : /mˈat ˈaːzf/ تلفظ : [m'at 'a:zf]
لغت نامه دهخدا
( متآزف ) متآزف. [ م ُ ت َ زِ ] ( ع ص ) کوتاه قامت که دست و پایش کوچک و با هم نزدیک باشد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). مرد کوتاه. ( اقرب الموارد ): قال ابوزید: قلت لاعرابی ماالمحبنطی قال المتکاکی ، قلت ماالمتکاکی قال المتآزف ، قلت ما المتآزف قال انت احمق و ترکنی و مر. ( منتهی الارب ). || مکان تنگ. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( آنندراج ). || مرد بدخو و تنگدل. ( منتهی الارب ...
