معانی کلمه : مبضع

تلفظ بین المللی : /mˈabzaʔ/ تلفظ :‌ [m'abza?]

لغت نامه دهخدا

مبضع. [ م ُ ض ِ ] (ع ص ) آنکه مال و اسباب را جهت فروش حمل میکند. (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون ).

مبضع. [ م ِ ض َ ] ( ع اِ ) نشتر. ( منتهی الارب ) ( دهار ) ( ناظم الاطباء ). نشتر فصاد. ( آنندراج ) ( غیاث ). نشتر که بدان رگ زنند. ( از محیطالمحیط ) ( از اقرب الموارد ). نیش را به تازی مبضع گویند. ( ذخیره خوارزمشاهی ). نیش. رگ زن. تیغ. مفصد. و آن آلتی است که...

فرهنگ عمید

چاقوی جراحی، نیشتر.

فرهنگ معین

(مِ ضَ ) [ ع . ] (اِ. ) نشتر فصاد.

فرهنگ فارسی

( اسم ) نشتر فصاد : شب چو فصادی که ماهش مبضع و گردونش طشت طشت کرده سرنگون خون ازدکان انگیخته . ( خاقانی )
آنکه مال فروشی حمل کند

کلمات مرتبط

فضای موضعی فشرده