کلماتور
مأنة. [ م َءْ ن َ ] (ع اِ) ناف و گرداگرد آن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || تهیگاه یا پیه پاره ٔ چسبیده در باطن پوستک . (منتهی الارب ). تهیگاه و گویند پیه چسبیده به باطن صفاق . ج ، مأنات ، مُؤون . (از اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء).