تلفظ بین المللی : /mˈɑh tʃˈehr/ تلفظ : [m'Ah tS'ehR]
لغت نامه دهخدا
ماه چهر. [ چ ِ ] ( ص مرکب ) آنکه چهره او مانند ماه تابان باشد. ( ناظم الاطباء ). ماه چهره. ماهرو. ماهرخ. زیبارو. صاحب چهره تابان و درخشان همچون ماه : چو نه ماه بگذشت از آن ماه چهریکی کودک آمد چو تابنده مهر.فردوسی.چنین داد پاسخ که ای ماه چهردرودت ز من آفرین از سپهر.فردوسی.بد از مهر جم شیفته ماه چهرفزون شدش از این مژده برمهر مهر.( گرشاسبنامه چ یغمائی ص 31 ).به دل گرمتر شد بت ماه چهرهوا کرد جانش به ز...
فرهنگ فارسی
کسی که دارای چهره و صورتی مانند ماه باشد زیبا روی ماهرخ ماهرو .
فرهنگ اسم ها
(تلفظ: māh čehr) آن که چهره‌اش مانند ماه تابان باشد ، ماه چهره ، ماهرو ؛ (به مجاز) زیبا رو .
اسم: ماه چهر (دختر) (فارسی) (طبیعت، کهکشانی) (تلفظ: m.-čehr) (فارسی: ماه‌چهر) (انگلیسی: mah-chehr) معنی: آنکه چهره ٔ او مانند ماه تابان باشد، ماه چهره، ماهرو، زیبارو، صاحب چهره ٔ تابان و درخشان همچون ماه، آن که چهره اش مانند ماه تابان باشد، آن که چهره اش چون ماه تابان و درخشان است...
