در قرآن چهار ماه رجب، ذوالقعده، ذوالحجّه، و محرّم در سال هجری قمری. در قرآن حدود نُه بار از ماه های حرام یاد شده است (که از آن جمله است: بقره: ۱۹۴؛ ۲۱۷؛ مائده: ۲؛۹۷؛ توبه: ۵، ۳۶). خداوند (در توبه، ۳۶) جنگ در ماه های حرام را ناروا مقرر داشته، اما پیکار (به ویژه دفاعی) با مشرکان و دشمنان را بی عیب دانسته است. در بقره ۲۱۷ نیز جنگیدن در این ماه ها گناهی بزرگ و در حد شرک ورزیدن به خداوند دانسته شده است...
دانشنامه اسلامی
[ویکی شیعه] ماه های حرام، ماه هایی که خداوند رعایت حرمت آن ها را بر مؤمنان واجب کرده. این ماه ها عبارتند از: محرم، رجب، ذی القعده و ذی الحجه. از زمان حضرت ابراهیم، جنگ در این ماه ها حرام بوده. دیه قتل در این ماه ها، بیش از ماه های دیگر است.اعراب گاه بر اساس اغراض شخصی، حرمت ماه محرم را به صفر منتقل کرده و ماه های دیگر را هم به تأخیر می انداخته اند. این عمل «نَسیء» نامیده شده و در قرآن گناهی بزرگ ش...