تلفظ بین المللی : /mˈɑh sˈereʃt/ تلفظ : [m'Ah s'eReSt]
لغت نامه دهخدا
ماه سرشت. [ س ِ رِ ] ( ص مرکب ) ماه اندام. ماه طبع. که طبیعتی چون ماه دارد : با ما غمت ای فقاعی ماه سرشت هنگام وفا تخم جفاکاری کشت آن دل که فقاع از تو گشادی همه روز اکنون سخن وصل تو بر یخ بنوشت.
