مانگ. ( اِ ) به معنی ماه باشد که قمر است. ( برهان ). ماه را گویند. ( فرهنگ جهانگیری ). به معنی ماه است. ( انجمن آرا ) ( آنندراج ). مانک.ماه. ( ناظم الاطباء ). از اوستا، «مونغ» . این کلمه در بعضی لهجه های ایرانی باقی مانده ؛ کردی ، «مانگ » «منگ » «مهنگ » ( ماه ). در طبری نیز «مانگ » . ( حاشیه برهان چ معین ) : به گرمی بدیشان یکی بانگ زدکز آن بانگ تب لرزه بر مانگ زد.عنصری ( از انجمن آرا ).نتابد پیش م...
فرهنگ عمید
ماه#NAME?
= ماه
فرهنگ معین
(اِ. ) ماه ، قمر.
فرهنگ فارسی
ماه، ماه آسمان ( اسم ) ماه قمر: بگرمی بدیشان یکی بانگ زد کزان بانگ تب لرزه بر مانگ زد . ( عنصری انجمن . )
