معانی کلمه : مالوف

تلفظ بین المللی : /mˈɑluːf/ تلفظ :‌ [m'Alu:f]

لغت نامه دهخدا

مألوف. [ م َءْ ] ( ع ص ) آشنا. آموخته. انس گرفته و مأنوس و خو کرده شده. عادت کرده شده و معتاد. ( ناظم الاطباء ). الفت یافته. انس گرفته. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ) : وقتی از اوقات به حوادث ضروری از مسکن مألوف دوری جستم. ( مقامات حمیدی ).روی به عطن معهود و وطن مألوف نهاد. ( سندبادنامه ص 58 ). وزن رباعیات مألوف طباع است و متداول خاص و عام. ( المعجم ). از شمول معدلت و عموم مرحمت او روی به اوطا...

فرهنگ عمید

الفت گرفته، خو گرفته.

فرهنگ معین

( مألوف ) (مَ ) [ ع . ] (ص . ) الفت گرفته ، خو کرده .

فرهنگ فارسی

الفت گرفته
(اسم ) الفت گرفته مانوس انس گرفته خوگر : وزن رباعیات مالوف طباع است و متداول خاص و عام ... یا وطن مالوف . محل و شهری که شخص بدان انس گرفته ودر آنجانشو ونما یافته .
آشنا آموخته

دانشنامه عمومی

(مَ) [ ع . ] (ص .) مألوف ، الفت گرفته ، خو کرده .

مترادف و متضاد

معمول، دمخور، عادت‌گرفته، مانوس، همدم

آشنا، آمخته، اخت، خوگر، خوگرفته ≠ نامالوف، نامانوس

۱. آشنا، آمخته، اخت، خوگر، خوگرفته
۲. معمول، دمخور، عادتگرفته، مانوس، همدم ≠ نامالوف، نامانوس