لوزتان. [ ل َ زَ ] ( ع اِ ) لوزتین. تثنیه لوزة. ملازة. گوشت پاره ای است در بن حلق آدمی آویخته. ( برهان ) ( جهانگیری ). دو پاره گوشت است عصبناک و صلب که بن زبان از دو سوی برداشته است چون دو گوش و راه طعام و شراب که به مری فرورود اندر میان هر دوست. و از وجهی بدان ماند که هر دو اصل گوشهای مردم است و منفعت این لوزتین آن است که هوا را که بحلق فرو خواهد رفت لختی بازدارد تا به حرکت انبساط دل و التهام دم ...
