تلفظ بین المللی : /lˈezzat ɡarˈɑiː/ تلفظ : [l'ezzat gaR'Ai:]
دانشنامه آزاد فارسی
لذّت گرایی (hedonism)در فلسفه، آموزه ای که براساس آن برترین یا یگانه خیر را خوشی می داند و تعقیب آن را پسندیده ترین هدف کردار به شمار می آورد. در یونان باستان، دو نظریۀ مهم مبتنی بر لذت گرایی مطرح بود؛ کورنئی ها، یا لذت گرایان خویشتن خواه، از آموزه ای دفاع می کردند که بر اساس آن ارضای تمایلات شخصی و مستقیم هرکس، بدون توجه به اشخاص دیگر، والاترین هدف هستی انگاشته می شود. کورنئی ها معتقد بودند که شن...
فرهنگ فارسی
نظریه‌ای مبتنی بر این باور که لذت‌جویی و اجتناب از درد محرک اصلی رفتارهای انسان است متـ . روان‌شناسی لذت‌گرایانه روان‌شناسی لذتگرا hedonistic psychology
دانشنامه عمومی
فلسفه لذت یا لذت گرایی یا اپیکوریسم (انگلیسی: Epicureanism) یک نظام فلسفی بر اساس آموزه های فیلسوف یونان باستان، اپیکور است که حدود ۳۰۷ سال پیش از میلاد مسیح پایه گذاری شد.مسئله شرجدایی دین از سیاستاپیکور در حکمت نظری پیرو ذیمقراطیس و طرفدار آتمیسم است، گو اینکه گفته می شود خود معترف به دینی که از ذیمقراطیس دارد نیست؛ و در حکمت عملی «لذتگرا» است، یعنی لذت را مساوی با خیر و خوبی می داند و وظیفه هر ...
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] لذت گرایی یا اصالت لذت یعنی غایت انسان در اعمال و کردارش لذت بردن محض است؛ لذا باید بهر شکل و بهر طریقی که می تواند از مدت زمان محدود عمر خود برای لذت بردن استفاده کند؛ هدف مکاتب لذت گرا آن است که لذت بردن ارزش ذاتی دارد.یکی از اصول اخلاقی که با بیشترین شهرت و گستردگی مورد اعتقاد واقع شده است، لذت گرایی است؛ لذت گرایی یعنی این اصل که چیزی به جز لذت خوب نیست.مراد از لذت گرایی این است که ...
فرهنگستان زبان و ادب
{hedonism} [روان شناسی] نظریه ای مبتنی بر این باور که لذت جویی و اجتناب از درد محرک اصلی رفتارهای انسان است
متـ . روان شناسی لذت گرایانه
روان شناسی لذت گرا hedonistic psychology
