( صفت ) منسوب به لدن فطری جبلی . یا علم لدنی . دانشی که شخص بدون رنج تعلم و بالهام الهی دریابد : دل گفت مرا علم لدنی هوس است تعلیمم کن اگر ترا دسترس است . ( خیام لغ. ) توضیح ماخوذ از آی. ۶۴ سور. کهف : و علمناه من لدنا علما . ( و آموختیم او را از نزد خود دانشی ) .
