معانی کلمه : لحی
لغت نامه دهخدا
لحی . [ ل ُحی ی ] (ع اِ) ج ِ لَحْی (جمع کثیر). (منتهی الارب ).
لحی . [ ل ُ حا ] (اِخ ) (بمدّ نیز آید، یعنی لحاء) رودباری است به مدینه . (منتهی الارب ).
لحی . [ ل ِ حا / ل ُ حا ](ع اِ) ج ِ لحیة. (منتهی الارب ). رجوع به لحیة شود.
فرهنگ فارسی
( اسم ) جمع لحیه ریشها محاسنها .
ربیعه بن حارثه ابن عمرو بن عامر
ربیعه بن حارثه ابن عمرو بن عامر
