معانی کلمه : لبخند

لبخند. [ ل َ خ َ ] ( اِ مرکب ) لبخنده. تبسم :
برقع از رخ به یک طرف افکند
عالمی زنده کرداز لبخند.لبخند نهاد بر لب من
بر غنچه گل شکفتن آموخت.

خنده ای که فقط لب ها از هم باز شود، خندۀ کم، تبسم.
= لبخند زدن: (مصدر لازم ) تبسم کردن.

( ~ . خَ ) (اِ. ) خندة کوتاهی که تنها موجب حرکت لب هامی شود، تبسم .

لبخنده، لبخنداندک، خنده کم، تبسم، خنده کوتاه
( اسم ) تبسم شکر خنده : بخودش می بالید وبا لبخند بزرگ منشی جواب سلام می گفت .

اسم: لبخند (دختر) (فارسی) (تلفظ: labkhand) (فارسی: لبخند) (انگلیسی: labkhand)
معنی: خنده ای که فقط لب ها از هم باز شود، خندۀ کم، تبسم، خنده ی کوتاه و بی صدا که در آن فقط لب ها از هم باز می شوند و تبسم

تَوزِ هند؛ ( توس هند )
لَو حَندُو