لالنگ. [ ل َ ] ( اِ ) زله و آن طعامی است که مردم فرومایه از مهمانیها بردارند و نان پاره های گدائی را نیز گویند. ( برهان ). نان پاره و طعامهائی که گدایان از مهمانیها و سفره ها جمع کنند. زله و پس خورده. ( غیاث ) : مرثیه سازم که مردی شاعرم تا از اینجا برگ و لالنگی برم.مولوی.پاره های نان و لالنگ طعام در میان کوی یابد خاص و عام.مولوی....
فرهنگ عمید
طعامی که مردم فقیر از مهمانی ها با خود ببرند، نان پارۀ گدایی: پاره های نان و لالنگ و طعام / در میان کوی یابد خاص و عام (مولوی: ۴۶۶ ).
فرهنگ معین
(لَ ) نان پارة گدایی ، غذایی که آدم های فقیر از مهمانی ها با خود ببرند.
فرهنگ فارسی
( اسم ) طعامی است که مردم فرومایه در مهمانیها بردارند زله : مرثیه سازم که مرد شاعرم تا از ینجا برگ و لالنگی برم . ( مثنوی نیک. ۳۱۸ : ۶ )
