تلفظ بین المللی : /q1avˈɑmi rˈɑzi/ تلفظ : [q1av'Ami R'Azi]
لغت نامه دهخدا
قوامی رازی. [ ق َ ی ِ ] ( اِخ ) از شاعران است. صاحب تذکره هفت اقلیم در توصیف او شرحی نگاشته است. این ابیات بدو منسوب است :مکن خضاب که پیری نهان نشاید کردبرون پرده چنین باش کز درون حجاب چو نور روز به از ظلمت شب است یقین تو صبح شیب چرا شام میکنی بخضاب بهوش باش که دمساز یار توست خردقدح مگیر که غماز راز توست شراب.کمر بطاعت حق بند اگر چه سخت دلی که در پرستش معبود کوه را کمر است مباش غره به بستان بیزوال...
دانشنامه عمومی
بدرالدین قوامی رازی شاعر پارسی گوی ایرانی شیعی سده ششم هجری است. شعرهایش رویه دینی دارند.تنها مطلبی که راجع به قوامی رازی از منابع کهن به دست می آید به جز چند قطعه شعر این است که لقب او «اشرف الشعراء» و «بدرالدین» بوده و چون وی در ابتدا در سلک مدّاحان قوام الدین طغرائی بوده تخلص خود را از لقب این شخص برگرفته است.از اشعاری که از قوامی رازی بدست مانده یکی قصیده ای است در ستایش قوام الدین طغرایی که ی...
دانشنامه اسلامی
[ویکی اهل البیت] امیر بدرالدین قوامی از شاعران معروف نیمه اول قرن ششم هجری است که به مواعظ و حکم و مناقب خاندان رسالت شهرت دارد.او به خباز معروف بود و علت اشتهارش به خباز آن بود که در اوایل حال نانوائی می کرده و دکان خبازی داشته است و خود در اشعارش بارها به این اشاره کرده و خویشتن را نان پز و نانبا (=نانوا) معرفی نموده است.از دیگر القاب او اشرف الشعرا و بدرالدین بوده است.هیچیک از تذکره نویسان و مؤ...
