معانی کلمه : قهر

قهر. [ ق َ ] (اِخ ) موضعی است . مزاحم عقیلی در شعر خود از آن یاد کند. (از معجم البلدان ).

قهر. [ ق َ هََ ] (اِخ ) موضعی است . شاعری در شعر خود آن را آورده است . (از معجم البلدان ).

و تند (قَ رُ تُ)(ص .)(عا.)خشم و غضب .

و تهر ( ~ُ تَ) (ص .) (عا.) قهر توأم با خشم و اعتراض .

(قَ) [ ع . ] 1 - (مص م .)عذاب کردن ، تنبیه ک ردن . 2 - (اِمص .) ظلم و زور. 3 - توانایی ، چیرگی .

خدشه دار شدن پیوند دوستی دو نفر که موجب ترک گفت وگو می شود

تکیه ای: qahr
طاری: tahr
طامه ای: ta:r
طرقی: qahr
کشه ای: qahr
نطنزی: qahr

برافروختگی، تیزی، جبر، خشم، سرگران، عتاب، عنف، غضب، غلبه، غیظ، نقار ≠ رفق، مدارا، مهربانی، نرمی

پرخاش، خشم