تلفظ بین المللی : /q1andˈɑbil/ تلفظ : [q1and'Abil]
لغت نامه دهخدا
قندابیل. [ ق َ ]( اِخ ) شهری بزرگ است. [ از ناحیت سند ] آبادان و بانعمت و اندر میان بیابان نهاده و از وی خرما بسیار خیزد. ( حدود العالم ). و رجوع به معجم البلدان شود.
دانشنامه آزاد فارسی
قَندابیلشهری قدیم در مملکت سند. به نظر گروهی از پژوهشگران، احتمالاً با شهر گَنداوه در ناحیۀ کاچهی در شمال شرق ایالت بلوچستانِ پاکستان مطابقت دارد. قندابیل شهری بزرگ و آبادان بود و نخلستان های بسیار داشت. مجاعة بن سعر تمیمی در زمان حجاج بن یوسف ثقفی به آن جا لشکر کشید و محمد بن قاسم آن را فتح کرد. یزید بن مهلب پیش از قیام علیه یزید بن عبدالملک، خلیفۀ اموی، حکومت قندابیل را به وداع بن حمید ازدی داد ...
