معانی کلمه : قنخر

تلفظ بین المللی : /q1ˈanxar/ تلفظ :‌ [q1'anxaR]

لغت نامه دهخدا

قنخر. [ ق ِن ْ ن َ ] ( ع ص ) فراخ سوراخ بینی گشاده دهن درشت آواز. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). الواسع المنخرین والفم الشدید الصوت. ( اقرب الموارد ). || سخت قوی سر. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). الصلب الراس الباقی علی النطاح. ( اقرب الموارد ). || بزرگ و کلان جثه. ( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). ج ، قناخر. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). || ( اِ ) سنگ مانندی است نرم که از سر کوه برکنده ...

فرهنگ فارسی

فراخ سوراخ بینی گشاده دهن درشت آواز یا سخت قوی سر .

کلمات مرتبط

رستم قنبرسلطان
ساختمان قنبری
صحرای قنبراباد
علی اباد قنبرخان
علی قنبری
عنبر قنبر
قاخروس
قبولی قندری
قخر

معانی کلمه : قنخر

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات