تلفظ بین المللی : /q1erˈineː maʔˈineː/ تلفظ : [q1eR'ine: ma?'ine:]
لغت نامه دهخدا
قرینه ٔ معینه . [ ق َ ن َ / ن ِ ی ِ م ُ ع َی ْ ی َ ن َ / ن ِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) هرگاه لفظی به اشتراک لفظی دارای چند معنی بوده و در یکی از آن معانی استعمال شود باید با قرینه همراه باشد. چنین قرینه ای را اصطلاحاً قرینه ٔ معینه گویند. رجوع به هنجار گفتار تقوی و مطول ، و قرینه شود....
