تلفظ بین المللی : /q1arˈɑzijˌe/ تلفظ : [q1aR'Azij,e]
لغت نامه دهخدا
قراضیة. [ ق ُ ضی ی َ ] (ع اِ) نوعی حلوا است سخت و لزج که آن را مانند قبیطاء سازند با مغز و بی مغز و با قیچی آن را به اندازه یک گلوله یا بزرگتر می برند. (از بحر الجواهر).
قراضیة. [ ق ُ ضی ی َ ] (اِخ ) جایی است و از آن در شعر بشربن ابی خازم یاد شده است آنجا که گوید : و حل الحی حی بنی سبیعقراضیة و نحن له اًطار.برخی آن را قراضبه با باء موحده ضبط کرده اند ولی ا...
