تلفظ بین المللی : /q1arˈɑtˈɑtˈɑr/ تلفظ : [q1aR'At'At'AR]
لغت نامه دهخدا
قراتاتار. [ ق َ] ( اِخ ) قومی از اتراک که هلاکوخان ایشان را از مغولستان به ایران آورد و به روم فرستاد و آن قبیله سی وچهل هزار خانوار بودند و مواشی و مراعی و اغنام و اموال بسیار داشتند. ( حبیب السیر چ خیام ج 3 ص 515 ).
دانشنامه آزاد فارسی
قبیلۀ بزرگ ترک، از قبایل تاتار. ظاهراً در عصر چنگیزخان به خدمت مغولان درآمده بودند. گروه بزرگی از این مردم، همراه هولاکوخان مغول وارد ایران شدند و پس از مدتی به دستور هولاکوخان به آناتولی عزیمت کردند و در سرحدات شام ساکن شدند. مولای نویان قراتاتار در دورۀ غازان خان حاکم دیار بکر بود. قراتاتار ها پس از سقوط دولت ایلخانی، به قدرت های بزرگ محلی بدل شدند و از رقیبان امیران ترک آناتولی شدند و با برخی ا...
فرهنگ فارسی
قومی از اتراک که هلاکو خان ایشان را از مغولستان بایران آورد و بروم فرستاد و آن قبیله سی چهل هزار خانوار بودند و مواشی و مراعی و اغنام و اموال بسیار داشتند .
