تلفظ بین المللی : /q1ˈɑnuːnɡozˈɑr/ تلفظ : [q1'Anu:ngoz'AR]
لغت نامه دهخدا
قانون گذار. [ گ ُ ] ( نف مرکب ) آنکه قانون وضع کند. مقنن.
فرهنگ عمید
قانون گذارنده، آن که قانون وضع کند، مُقَنِّن.
فرهنگ معین
(گُ ) [ معر - فا. ] (ص فا. ) آن که قانون وضع کند، مقنن .
فرهنگ فارسی
آنکه قانون وضع کند مقنن : منظور قانون گذار از این ماده است است که ... قانون گذارنده، آنکه قانون وضع کند، مقنن
دانشنامه عمومی
قانون گذار (به انگلیسی: lawmaker یا Legislator)فردی است که قوانین را می نویسد یا تصویب می کند، به ویژه در مورد فردی و قوانینی که به مجلس و شیوهٔ قانون گذاری یک جامعه یا کشور مربوط می شود. قانونگذاران معمولاً سیاستمدار هستند و معمولاً توسط مردم دولت انتخاب می شوند. مجلس قانون گذاری ممکن است محلی باشند؛ (به عنوان مثال، شوراها و مقام های محلی)، منطقه ای (مثلاً، مجلس ملی اسکاتلند در بریتانیا)، ملی (ما...
