تلفظ بین المللی : /q1ˈɑfelˌeː ɡˈɑh/ تلفظ : [q1'Afel,e: g'Ah]
لغت نامه دهخدا
قافله گاه. [ ف ِ ل َ/ ل ِ ] ( اِ مرکب ) جای فرودآمدن قافله. || کنایه از دنیا که جای آمدن و رفتن است : پست منشین که ترا روزی ز این قافله گاه گرچه دیر است همان آخر برباید خاست.ناصرخسرو.از بس دل مردم به رهت چشم براه است در کوی تو هر نقش قدم قافله گاه است.محمدعلی جامع ( از آنندراج ).در چشم ترم لخت جگر بار گشوده است هرجا که سرچشمه بود قافله گاه است.ابوطالب کلیم ( از آنندراج )....
فرهنگ فارسی
( اسم ) ۱ - جای فرود آمدن قافله ۲ - دنیا ( که جای آمدن و رفتن است ) .
