تلفظ بین المللی : /q1ˈɑʔ sˈafsaf/ تلفظ : [q1'A? s'afsaf]
لغت نامه دهخدا
قاع صفصف. [ ع ِ ص َ ص َ ] ( ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) بیابان مستوی : فیذرها قاعاً صفصفاً لاتری فیها عوجاً و لا امتا. ( قرآن 106/20 و 107 ).عنبر اشهب روید اگر از گیسوی اوتای یک موی ببخشند به قاع صفصف.سوزنی.نسف از فر خرامیدن تو یافت کنون فرّ فردوس اگر بود چو قاع صفصف .سوزنی.کاروان سبزه تا از قاع صفصف کرد ارم صف صف از مرغان روان بر کاروان افشانده اند.خاقانی.قاع صفصف دیده وصف صف سپهداران حاج کوس رااز زیر...
