١. صد ویکمین سورۀ قرآن کریم، مکی، دارای ۱۱ آیه. ٢. [جمع: قَوارِع] قیامت، رستاخیز.
فرهنگ معین
(رِ عِ یا عَ ) [ ع . قارعة ] ۱ - (اِفا. ) مؤنث قارع . ۲ - سختی ، داهیه . ۳ - (اِ. ) رستاخیز، قیامت .
فرهنگ فارسی
۱ - ( اسم ) مونث قارع ۲ - سختی داهیه جمع : قوارع ۳ - رستاخیر قیامت . نام سوره صد و یکمین است از سوره های قر آن مشتمل بر هشت یا یازده آیه و در مکه نازل شد .
دانشنامه عمومی
سوره قارعه در مکه نازل شده و دارای ۱۱ آیه است. کلمه قارعه به معنی کوبنده است.ترجمهٔ فارسیبعد از سوره قریش، در مکه در اوائل بعثت نازل شده است.این سوره بطورکلی از معاد و مقدمات آن سخن می گوید، و انسان ها را به دو گروه تقسیم می کند:قارعة یعنی کوبیدن چیزی بر چیزیwiki: قارعه...
دانشنامه اسلامی
[ویکی اهل البیت] این صفحه مدخلی از فرهنگ قرآن استقارعه به معنای شدّت و سختی است و آن از اسمای قیامت می باشد و چون (خداوند در آستانه قیامت) آسمان ها و زمین را با تبدیل کردن، کوهها را با به حرکت درآوردن، آفتاب را با در هم پیچیدن، ماه را با بی فروغ کردن، ستارگان و کواکب را با پراکنده ساختن، همه چیز را با قهر خود می کوبد و خرد می نماید. قارعه نامیده شده است.این صفت در سوره الحاقه(69) آیه 4 و سوره قارع...
