معانی کلمه : فلات

فلات . [ ف ِ ] (ع اِمص ) ناگهان گرفتگی . (منتهی الارب ).

فلات . [ ف ُ ] (ع اِ) ج ِ مؤنث است از فلان . (منتهی الارب ).

فلات . [ ف َ ] (اِخ ) دهی است از بخش جبال بارز شهرستان جیرفت . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8).

تار: ◻︎ تا لباس عمر اعدایش نگردد بافته / تار تار پود پود اندر فلات آن فوات (رودکی۱: ۷۰).

هر یک از قسمت‌های مرتفع و بسیار پهناور سطح زمین‌ که حداقل از یک طرف به زمین پست‌تری محدود است.
⟨ فلات قاره: (زمین‌شناسی) قسمتی از کف اقیانوس که متصل به خشکی ساحلی می‌باشد و محل ته‌نشت‌هایی است که اصل آن‌ها از خشکی بوده و با رودخانه‌ها به دریا ریخته است.

(فَ) (اِ.) تار، تار پارچه . مقابل پود.

( ~ .) [ ع . فلاة ] (اِ.) 1 - دشت بی آب و علف . 2 - دشتی که ارتفاعش از دویست تا پنج هزار متر باشد.

تار

بادیه، بر، بیابان، پشته، خشکی، دشت، صحرا، نجد

۱. بادیه، بر، بیابان، پشته، خشکی، دشت، صحرا، نجد
۲. تار ≠
۳. پود