فطم . [ ف ُ طُ ](ع ص ، اِ) ج ِ فطیم . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
فطم . [ ف َ ] (ع مص ) بریدن چیزی را. || بازداشتن مرد را از عادت وی . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). || از شیر بازگرفتن . (از اقرب الموارد). رجوع به فطام شود.
