تلفظ بین المللی : /farvˈardin jˈaʃt/ تلفظ : [faRv'aRdin j'aSt]
لغت نامه دهخدا
فروردین یشت. [ ف َرْ وَ ی َ ] ( اِخ ) نام یک یشت از کتاب یشتها که خود بخشی از بخشهای پنجگانه اوستای موجود است. پورداود نویسد: قسمتی ازاین یشت که در قدرت و عظمت فروهرها و قسمتی دیگر که در استغاثه و طلب یاری از آنهاست. بخصوص در هنگام فرودآمدن فروهرها، یعنی در آخرین گاهنبار سال سروده میشود. در کتب مذهبی پهلوی به مطالبی در خصوص فروهرهابرنمیخوریم که در خود فروردین یشت نباشد. ( از یشتهاج 1 صص 597-598 )....
دانشنامه آزاد فارسی
فروردین یَشْتسیزدهمین یشت و مفصل ترین یشت اوستا با ۳۱ کرده (بخش) و ۱۵۸ بند، در ستایش فَرَوهرها یا فَروَشی ها، ارواح نگهبان آدمی. در این یشت ضمن توصیف فروهرها و بیان نقش آن ها در تکوین جهان و پاسبانی از موجودات (بندهای یک تا ۸۴) به عقیدۀ قدیمی فرود آمدن فروهرها در پایان سال به خانه های صاحبان خود در زمان حیات اشاره شده است (بندهای ۴۹ تا ۵۲). از نقش جنگاوری فروهرها و پیروز کردن فرمانروایانی که آن ها...
فرهنگ فارسی
نام یک یشت از کتاب یشتها که خود بخشی از بخشهای پنجگانه اوستای موجود است .
دانشنامه عمومی
فروردین یشت یکی از قسمت های اوستا ست که در ستایش فروهر جوهر حیات یا فروشی هاست.یشت از نظر لغوی هم ریشه با کلمهٔ یَسن و هر دو به معنی پرستش و نیایش است. داستان هایی که در یشت ها آمده، غالباً همه کوتاهند و فقط اشاره ای به آن ها شده است زیرا مخاطبان همه آن ها را می دانسته اند. بسیاری از داستان هایی که خلاصه وار در یشت ها آمده، در روایت های بعدی، مانند ادبیات پهلوی یا شاهنامه یا منابع اسلامی مربوط به ...
