تلفظ بین المللی : /fˌaruːradˈeɡɑn/ تلفظ : [f,aRu:Rad'egAn]
لغت نامه دهخدا
فروردگان. [ ف َرْ وَ دَ ] ( اِ مرکب ) ( از: فرورد + گان پسوند نسبت ) در پهلوی فرورتیکان . فروردگان به دو جشن اطلاق شده است : یکی جشنی است که در پنج روز آخرسال ( یا ده روز با احتساب پنج روز اضافی ) به یاد فروردها یا فروهران ، درگذشتگان برپا میکردند و آن را به همین مناسبت فروردگان یا فروردیان میگفتند و پارسیان هند مقتاد گویند. آخرین بار هنگام جشن مزبور را در پایان اسفندارمذماه قرار دادند. بیرونی در ...
فرهنگ عمید
۱. جشنی که در قدیم ایرانیان در پنج روز آخر سال یا پنج روز اول سال برپا می کردند. ۲. جشنی که روز نوزدهم فروردین یا فروردین روز می گرفته اند: نه نوری ببیند و نه مهرگان / نه جشن و نه رامش نه فروردگان (زراتشت بهرام: مجمع الفرس: فروردگان ).
فرهنگ معین
(فَ وَ رْ دْ ) (اِمر. ) = فروردیان : جشنی بوده که ایرانیان به مدت ده شب و روز یعنی پنج روز آخر سال ، پنج روزِ پنجة دزدیده یا خمسة مستسرقه به یاد فروهر در گذشتگان برپا می کردند.
فرهنگ فارسی
( اسم ) پنج روز آخر سال خمسه مسترقه.
دانشنامه عمومی
جشن فروردگان یا جشن همسپثمیدیه یا همسپتمدم نام جشنی بوده که به مدت ده روز، در روزهای پایان سال برگزار می شده است. این جشن در دوران باستان، جشن فروهرها یا روان درگذشته بود.رضی، هاشم. گاه شماری و جشن های ایران باستان. تهران: انتشارات فروهر، ۱۳۵۸کریستن سن، آرتور. نخستین انسان و نخستین شهریار. ترجمهٔ احمد تفضلی و ژاله آموزگار، جلد دوم. تهران: نشر نو، سال۱۳۶۸موله. ایران باستان. ترجمهٔ ژاله آموزگار، چاپ...
