تلفظ بین المللی : /farvˈɑjstˈɑdan/ تلفظ : [faRv'Ajst'Adan]
لغت نامه دهخدا
فروایستادن . [ ف ُ دَ ] (مص مرکب ) فرواستادن . رجوع به فرواستادن شود. || آرام یافتن . ساکن شدن . (یادداشت بخط مؤلف ). || فروایستادن از کاری ؛ توقف از آن . (یادداشت بخط مؤلف ). خودداری کردن : بوسهل از فساد فرونخواهد ایستاد. (تاریخ بیهقی ).چو گردون به بیداد برخاست با من تو نیز از عنایت فروایستادی .انوری ....
