معانی کلمه : فرار کردن
لغت نامه دهخدا
فرار کردن. [ ف ِ / ف َ ک َدَ ] ( مص مرکب ) گریختن. جَستن. رجوع به فرار شود.
فرهنگ فارسی
( مصدر ) گریختن جستن .
گویش اصفهانی
تکیه ای: bevriǰi / ârmâli
طاری: ârmâlây(mun)
طامه ای: ârmâlâɂan
طرقی: ârmâlâymun
کشه ای: ârmâlâymun
نطنزی: bewritan/ ârmâlâɂan
مترادف و متضاد
واژه نامه بختیاریکا
( فرار کردن( الاغ ) ) گوشانه تپنیدِن
رم کردن؛رَم خَردِن؛ تیچِستِن؛ مَشه کردن؛ تارستن؛ تیچ کندِن؛ دَر رَهدِن؛ تیچِستِن؛ جستِن
رم کردن؛رَم خَردِن؛ تیچِستِن؛ مَشه کردن؛ تارستن؛ تیچ کندِن؛ دَر رَهدِن؛ تیچِستِن؛ جستِن