تلفظ بین المللی : /farɑdˈɑdan/ تلفظ : [faRAd'Adan]
لغت نامه دهخدا
فرادادن . [ف َ دَ ] (مص مرکب ) به سویی متوجه کردن . پیش بردن گوش یا عضو دیگر را، چنانکه گوییم : گوش فرادادم . || شرح دادن و بیان کردن : تفصیل حال وی فرادهم . (تاریخ بیهقی ). || گردانیدن ونمودن : چون به وقت میعاد لشکر دیلم حمله بردند فایق پشت فراداد. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص 47)....
فرهنگ عمید
۱. دادن. ۲. شرح دادن؛ بیان کردن. ۳. گردانیدن. ⟨ پشت فرادادن: (مصدر لازم) پشت گرداندن و فرار کردن.
