معانی کلمه : فراتین
لغت نامه دهخدا
فراتین . [ ف ُ ت َ ] (اِخ ) دجله و فرات . رجوع به فراتان شود.
فراتین . [ ف َ ] (اِ) گفتار و سخن آسمانی ، چه فراتین نواد بمعنی آسمانی زبان است . به لغت زند و اوستا نوادر زبان را گویند. (برهان ). و تبدیل فرازین است که از دساتیر نقل شده است . (آنندراج ) (انجمن آرا).
فرهنگ فارسی
دجله و فرات
فرهنگ اسم ها
(تلفظ: forātin) (فرات + ین (پسوند نسبت)) ، منسوب به فُرات ، ← فُرات .
اسم: فراتین (دختر) (لاتین) (تلفظ: farātin) (فارسی: فَراتين) (انگلیسی: faratin)
معنی: سخن و گفتار آسمانی، [از برساخته ی فرقه ی آذر کیوان ( دساتیر ) ]
معنی: سخن و گفتار آسمانی، [از برساخته ی فرقه ی آذر کیوان ( دساتیر ) ]