تلفظ بین المللی : /fˈɑrsi bˈɑstɑn/ تلفظ : [f'ARsi b'AstAn]
لغت نامه دهخدا
فارسی باستان. [ ی ِ ] ( اِخ ) زبان دوره هخامنشیایران که مطالب آن را با خط میخی مینوشته اند، و از آن سنگ نبشته هایی برجاست. رجوع به پارسی باستان و مقدمه لغت نامه ( مقاله پارسی باستان تألیف معین ) شود.
فرهنگ فارسی
زبان دوره هخامنشی ایران که مطالب آنرا با خط میخی می نوشته اند و از آن سنگ نبشته هایی برجاست .
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] فارسی باستان، نامی است، که برای زبان فارسی مورد استفاده در کتبیه های خط میخی سلسله هخامنشی به کار رفته است، این زبان به جنوب غربی ایران و یا به صورت دقیق تر به پارس تعلق داشته و زبان بومی فرمان روایان هخامنشی محسوب می شده است.«قدیمی ترین دوره ای که از زبان های ایرانی آثار و مدارکی در دست داریم دوره باستان خوانده می شود. مسلم این است که در این دوره ، زبان های متعددی در ایران به کار می رف...
