۱. گشاینده کشورها در جنگ.
۲. (قید) همراه با پیروز.
〈 فاتح شدن: (مصدر لازم)
۱. پیروز شدن.
۲. غلبه کردن بر دشمن.
(تلفظ: fāteh) (عربی) گشاینده و فتح کنندهی سرزمینها در جنگ ، پیروز ؛ (در حالت قیدی) با حالت برنده و پیروز .
پیروز، پیروزمند، جهانگشا، جهانگیر، چیره، غالب، فایق، فیروز، فیروزمند، قاهر، مظفر، منصور، ناصر ≠ مغلوب