تلفظ بین المللی : /q1ˈejb dɑnˈestan/ تلفظ : [q1'ejb dAn'estan]
لغت نامه دهخدا
غیب دانستن. [ غ َ / غ ِ ن ِ ت َ ] ( مص مرکب ) آگاه بودن بر رازهای نهان از خلق. از عالم غیب آگاهی داشتن. دانستن غیب. رجوع به غیب شود : گفتم : زندگانی خداوند دراز باد. غیب نتوانم دانست ، اما این مقدار دانم که... ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 324 ). گفت در ظاهرش عیب نمی بینم و در باطنش غیب نمیدانم. ( گلستان سعدی ).غیب ندانند مگر اهل غیب عیب نبینندبجز اهل عیب.خواجوی کرمانی....
فرهنگ فارسی
( مصدر ) آگاه بودن بر رازهای نهان از عالم غیب مطلع بودن .
