تلفظ بین المللی : /q1ˈuːk tʃˈuːb/ تلفظ : [q1'u:k tS'u:b]
لغت نامه دهخدا
غوک چوب. ( اِ مرکب ) دو چوب باشد که کودکان بدان بازی کنند، یکی به مقدار یک وجب ، و دیگری دراز به مقابل یک گز، و آن را در بعضی ولایات دسته چلک و چالیک نیز گویند. ( فرهنگ جهانگیری ). دو چوب باشد یکی کوتاه بقدر یک قبضه و دیگری دراز بمقدار سه وجب. ( برهان قاطع ) ( آنندراج ). دو چوب یکی کوتاه و دیگری بلندتر، کودکان بدان بازی الک دولک کنند. ( ناظم الاطباء ). چوب دودله. ( فرهنگ رشیدی ) ( برهان قاطع ). دو...
فرهنگ عمید
دو تکه چوب که کودکان با آن الک دولک بازی کنند.
فرهنگ فارسی
( اسم ) دو چوب باشد که کودکان بدان بازی الک دولک کنند یکی به مقدار یک وجب و دیگری دراز باندازه یک گز چلک و چالیک الک و دولک .
