غمخانه. [ غ َ ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب ) ماتم خانه و عزاخانه. خانه ای که در آن عزا برپا باشد. ( ناظم الاطباء ). خانه غم. آنجا که غم و اندوه باشد : رخت جان بربند خاقانی از آنک دل در غمخانه بگشاده ست باز.خاقانی.دوشم درآمد از در غمخانه نیم شب شب روز عید کرد مرا ماه اسمرش.خاقانی.چون ماتم شوی را بسر بردغمخانه به خانه پدر برد.نظامی ( الحاقی ).تیرگی میجوشد از غمخانه افلاکهاشمعبزم خویش را در تحت صرصر سوختم.ط...
فرهنگ عمید
۱. خانۀ غم ، جایی که در آن غم و غصه بسیار باشد ، غمکده ، ماتمکده . ۲. [مجاز] دنیا . ۳. [مجاز] دل پرغم.
فرهنگ فارسی
۱ - خانه ای که در آن غم فرمانروا باشد خانه غم ۲ - عزا خانه ماتم خانه ۳ - دل قلب .
