تلفظ بین المللی : /q1ˌolq1olˈitʃe/ تلفظ : [q1,olq1ol'itSe]
لغت نامه دهخدا
غلغلیچه. [ غ ِ غ ِ چ َ / چ ِ ] ( اِ ) جنبانیدن انگشتان در زیر بغل و خاریدن پهلو و کف پای مردم. ( برهان قاطع ). غلغلیچ. غلغلیج. غلغچ. غلغلک. رجوع به غلغلیج و غلغلیچ شود : چنان بمالم من جای غلغلیچ گهش که او به مالش اول شود ز خود بیخویش چو غلغلیچه بود مر ورا ملامت نیست که برسکیزد چون من در او سپوزم نیش.لبیبی ( از آنندراج ) ( رشیدی )....
