معانی کلمه : غلاظ

غلاظ. [ غ ُ ] (ع ص ) سطبر. درشت . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (غیاث اللغات ). غلیظ. (اقرب الموارد).

غلاظ. [ غ ِ ] (ع ص ، اِ) ج ِ غَلیظ. (غیاث اللغات ) (المنجد). صاحب اقرب الموارد جمع غلیظ را ذکر نکرده است .
- امعاء غلاظ . رجوع به امعاء شود.

= غلیظ
⟨ غلاظِ شداد:
۱. تندخو و خشن.
۲. با شدت و تحکم؛ محکم و استوار: سوگندهای غلاظ شداد. Δ برگرفته از قرآن کریم (تحریم: ۶).
⟨ غلاظ و شداد: =⟨ غلاظِ شداد