تلفظ بین المللی : /q1alˈɑtijˌe/ تلفظ : [q1al'Atij,e]
لغت نامه دهخدا
غلاطیه. [ غ َ ی َ ] ( اِخ ) یا گالاثی یا غلاتیا. در اعلام المنجد آمده : غلاطیه نامی است که در قدیم به بلاد شمالی آسیای صغیر اطلاق میشد، مرکز آن آنقره بود. غولیون ( گلها ) در آنجا ساکن بوده اند ( 278 ق.م. ). بعد رومیان بدانجا مسلط شدند ( 25 ق.م. ). صاحب قاموس کتاب مقدس آرد: غلاطیه از قطعات آسیای صغیر است که در جنوب شرقی بطانیه و پفلغونی و مغرب پنطس و شمال غربی کیدکی و شمال و شمال شرقی لیکاونیه و فر...
دانشنامه آزاد فارسی
غَلاطیه(یا: غَلاطیا؛ به یونانی گالاتیا) سرزمینی باستانی در مرکز آسیای صغیر در اطراف آنکارای کنونی، واقع در جمهوری ترکیه. این سرزمین در قرن ۳پ م مسکن گل ها، از اقوام گالیک اروپایی، بود و نام آن از همین قوم مأخوذ است. آنان گالاتیا را گسترش دادند، اما آلاتوس اول، پادشاه پرگاموس، جلوی پیشرفت آن را گرفت (ح ۲۳۰پ م). در ۱۸۹پ م رومیان گالاتیا را تصرف کردند و در ۲۵پ م از ایالت های رومی شد. این سرزمین در فل...
