معانی کلمه : غزاله

تلفظ بین المللی : /q1azˈɑleː/ تلفظ :‌ [q1az'Ale:]

لغت نامه دهخدا

غزاله . [ غ َ ل َ ] اسب محطم بن ارقم . (منتهی الارب ).

غزاله . [ غ َ ل َ ] (اِخ ) اسب محطم بن ارقم . (منتهی الارب ).

غزالة. [ غ َ ل َ ] (اِخ ) نام زنی ، و گاهی معرفه شود. (از منتهی الارب ).

غزالة. [ غ َ ل َ ] (اِخ ) به قولی نام مادر امام چهارم علی بن حسین (ع ) بوده است . (ح...

فرهنگ عمید

۱. (زیست شناسی ) آهوبرۀ ماده.
۲. [مجاز] آفتاب: نماز شام که زرین غزاله در پس کوه / نهفته گشت و هوا کرد عزم مشک افشان (سلمان ساوجی: ۱۶۷ ).
۳. برج حمل.

فرهنگ معین

(غَ لِ ) [ ع . ] (اِ. )۱ - آهو برة ماده . ۲ - آفتاب .

فرهنگ فارسی

آهوی ماده، آهوبره ماده
( اسم ) ۱ - آهو بره ماده جمع : غزالات ۲ - آفتاب . یا غزاله فلک . ۱ - آفتاب ۲ - برج حمل .
بقولی نام مادر امام چهارم علی بن حسین ( ع ) بوده است

فرهنگ اسم ها

(تلفظ: qazāle) (عربی) (در قدیم) نوعی آهو بره‌ی ماده ؛ (به مجاز) آفتاب ، چشمه‌ی آفتاب ؛ (در اعلام) به قولی نام مادر امام چهارم علی بن حسین (ع) بوده است .

اسم: غزاله (دختر) (عربی) (مذهبی و قرآنی، کهکشانی) (تلفظ: qazāle) (فارسی: غَزاله) (انگلیسی: ghazale) معنی: نام نوعی آهو، ( به مجاز ) آفتاب، چشمه ی آفتاب، زیبارو، ( در قدیم ) نوعی آهو بره ی ماده، ( اَعلام ) به قولی نام مادر امام چهارم علی ابن...