معانی کلمه : غراره
لغت نامه دهخدا
اگر گهی به زبانم حدیث توبه رود
ز بی طهارتی آن را به می غراره کنم .
فرهنگ عمید
عمل گرداندن آب در دهان برای پاک شدن دهان و گلو؛ غرغره.
۱. لباسی که زیر خفتان می‌پوشیدند.
۲. جوال؛ تور کاه‌کشی.
عمل گرداندن آب در دهان برای پاک شدن دهان و گلو، غرغره.
۱. لباسی که زیر خفتان می پوشیدند.
۲. جوال، تور کاه کشی.
۱. لباسی که زیر خفتان می پوشیدند.
۲. جوال، تور کاه کشی.
فرهنگ معین
( ~.) [ ع . ] نک غرارت .
( ~.)(اِ.)جوالی که در آن کاه می ریزند.
(غَ رِ یا رَ) (اِ.) عمل گرداندن آب در دهان برای شستشو.
( ~. )(اِ. )جوالی که در آن کاه می ریزند.
( ~. ) [ ع . ] نک غرارت .
(غَ رِ یا رَ ) (اِ. ) عمل گرداندن آب در دهان برای شستشو.
( ~. ) [ ع . ] نک غرارت .
(غَ رِ یا رَ ) (اِ. ) عمل گرداندن آب در دهان برای شستشو.
فرهنگ فارسی
( اسم ) جوالی که آن را مانند دام از ریسمان بافته باشند و پنبه و پشم و کاه و سرگین و مانند آن در وی کنند و از جایی به جایی ربند .