غالب ظن. [ ل ِ ب ِ ظَن ن ] ( ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) غالب الظن. ظن غالب. گمان غالب : و غالب ظن آن است که خبری بیرون نیاید. ( کلیله و دمنه ).
من بر از باغ امیدت نتوانم خوردن
غالب الظن و یقینم که تو بیخم بکنی.
سعدی ( طیبات ).
به حسن و قامتت سروی درآفاق
مپندارم که باشد غالب الظن.
سعدی ( خواتیم ).
