غادة. [ دَ ] (اِخ ) جایگاهی است در شعر : فماراعهم الاّ اخوهم کأنّه بغادة فتخاءالجناح تحوم .ساعدةبن جؤیة الهذالی (از تاج العروس و معجم البلدان ).
