عینیّه، قصیدهسرودۀ ابوعلی سینا، قصیده ای به عربی، با قافیۀ «ع»، در بیست بیت. ابوعلی این قصیده را با مطلع «هَبطتْ الیک مِن المحلّ الأرفَعِ/ورقاءُ ذات تَعَزُّزٍ و تَمَنُّعِ»، در بیان حالات نفْس و چگونگی ارتباط آن با بدن سروده است. این قصیده، که به نام های الغرّاء، الورقائیه، النفسیّه و الطیریه هم شهرت دارد، از همان اوان با اقبال حکما و عرفای اسلام روبه رو شد و پرداخته های بسیاری از آن در قالب ترجمه ...